طراحی و مدل سازی معماری

با سلام ()()()() به وبلاگ تخصصی طراحی و مدلسازی معماری خوش آمدید ()()()() نظرات، انتقادات و پیشنهاد های ارزنده خود را از ما دریغ ننمایید ()()()() جهت بازدید از پروژه های پیشین به قسمت "آرشيو مطالب گذشته" مراجعه نمایید

در باب هفتمین ضیافت معماری نویسان

معماری آینده – آینده معماری

همانگونه که گذشته در کنار تاریخ تعریف می شود ، آینده را نیز واژه زمان رقم خواهد زد. تنها گذر زمان مشخص خواهد کرد که معماری آینده چگونه خواهد بود و یا آینده معماری به کجا خواهد رسید.

معماری از آغاز تا کنون همواره در فراز و نشیب های فرهنگ و تکنولوژی معلق بوده است. متغیر تکنولوژی ساخت در جهان معاصر نقش متغیر فرهنگ را کمرنگ کرد ، رویاهای معماران را عینیت بخشید و دست فلسفه را در معماری باز تر نمود.

اگر زمانی رسیدن طول دهانه ها (پوشانه ها) به دو رقم متر m- - خیالی بیش نبود حال طول آنها در سه رقم متر m- - - امری طبیعی محسوب می شود. اگر زمانی مصالح ساخت به خشت، آجر، چوب، آهن و چدن محدود بود امروز دیگر حتی دانستن اسامی کل مصالح ساختمانی کاری دشوار و بعضا" ناممکن است. اگر زمانی به خاطر محدودیت در اجرا و همچنین ایجاد قابلیت بارگذاری به چیزی غیر از سطوح عمودی و افقی فکر نمی شد، در معماری جهان امروز پیچیدگی امری طبیعی تلقی می شود. امروزه تکنولوژی موثرترین عنصر در نمایش قدرت است. به عنوان مثال یک بنا اگر بخواهد به عنوان نماد کشوری معرفی شود در هر صورت ساختاری عظیم می طلبد و در جهان صنعتی امروز تنها یک مگا استراکچر (Mega Structure) می تواند قدرت نمایی کند که تحقق این امر ورای فناوری ساخت محال و ناشدنی است.

شهر ژاپنى معلق در آسمان دوحه

امروزه تردیدی باقی نمانده که معماری به پرده ای برای نمایش تکنولوژی تبدیل شده و حتی دامنه این نمایش از بنا های بزرگ و رسمی به بناهای کوچکتر و خصوصی هم سرایت کرده است.

و اما این نمایش تا کی ادامه خواهد یافت؟

سخن از آینده همیشه در گرو شاید ها شکل می گیرد و اگر بخواهیم از آینده صحبت کنیم عقلانی تر است که جملات را با پیش واژه "شاید" بیآغازیم.

به عقیده بسیاری از افراد غیرممکن های امروز، ممکن های معماری فردا را خواهند ساخت که تولید انیمیشن های خیالی دلیلی بر این تفکر است. اما به اعتقاد حقیر شاید زمانی فرا رسد که ایجاد تعادل تکنولوژی در مرزهای سیاسی دیگر نیازی به نمایش قدرت باقی نگذارد; انسان از سردرگمی در فرمهای فرازمینی به ستوه آمده، پیچیدگی رنگ بازد و ساده انگاری در مقیاس انسانی به عنوان ارزش معرفی شود. معماری بعد از قرن ها در کنار واژه زیستن و فعالیت در فضا قرار خواهد گرفت و در نتیجه فلسفه بافی ها و نظریه پردازی ها و گنده گویی های امروز در حوزه معماری به مشتی خرافات تاریخی در باب معماری بدل خواهد گشت و در آن صورت معنای معماری چیزی نخواهد شد جز یک چهار/چار دیواری برای زیستن.